ಆಸೆಯ ಅಂಟು - ಕಷ್ಟದ ನಂಟು

ಆಸೆಪಡುವುದು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಹಜ ಗುಣ. ಆಸೆಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುವುದೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ್ವಭಾವ. ಮನುಷ್ಯನು ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಆಸೆಪಟ್ಟವರೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಫಲ ಸಿಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.  ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟ ಕೆಲವರಿಗೆ  ಪೂರ್ಣಫಲ ಸಿಗಬಹುದು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಅರ್ಧಫಲ ಸಿಗಬಹುದು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಯಸಿದ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯೇ ಫಲ ಸಿಗಬಹುದು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಯಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಫಲ ಸಿಗಬಹುದು  ಮತ್ತು ಕೆಲವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲವೂ ಸಿಗದೇ ನಿರಾಸೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. 

ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಊಹಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಭಾವನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟಂತೆ ಅಥವಾ ಫಲ ಪಡೆದಂತೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಸೆಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಪ್ರಯತ್ನಪಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದ ಅರ್ಥವಲ್ಲ. 

ಆಸೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಕಣ್ಣು ಕಾಣದವನು ಏನನ್ನೂ ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮನದೊಳಗೆ ಆಸೆಗಳು ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲವಲ್ಲ. ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಾ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಮನದೊಳಗಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆಯೇ? ಏನನ್ನೂ ಕಾಣಲಾಗದ ಕುರುಡನನ್ನು ‘ವಿರಕ್ತ’ನೆಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಿ ತಪವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ‘ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ’ನಂತಹ ಋಷಿಯೂ ಸಹ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಆ ಮೇನಕೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಡೆದಾಡಿದಾಗ ವಿಚಲಿತನಾದನಲ್ಲ!!.  ತಮ್ಮ ಒಂದು ಹಾಡಲ್ಲಿ ಪುರಂದರ ದಾಸರು " ಆಸೆ ಸತ್ತಂತಿರಬಹುದು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಸತ್ತಂತೆ ಇರಬಹುದು" ಎಂದರೆ ಆಸೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ತೋರಿಸದೆ ಇರುವುದು ಎಂದರ್ಥ . ಆಸೆ ಇಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನಾರೂ ಇರಲೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ!! ಮನುಷ್ಯನೇನು ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅನ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಸೆಗೂ ಮನುಷ್ಯನ ಆಸೆಗೂ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.  

ನೋಡಿ ನಾವು, " ನಾನು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆಸೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರೂ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಸೆಯ ಬೀಜವನ್ನು ಮೊಳೆಯದಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮನದೊಳಗೆ ಆಸೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿರಕ್ತನಂತೆ ಡಾಂಬಿಕದ ಸೋಗು ಹಾಕುವುದು, ನಮಗೆ ನಾವು ಮೋಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ ಮಿತವಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಆ ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳು ನಮಗೆ ಹಿತವನ್ನೇ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಆಸೆಪಡಬೇಕು. ಹಾಗಾದಾಗ ಬಾಳು ಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ನೋಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಸೆಯಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವ ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದರೆ, ಆಸೆಯೆಂದರೆ ನಾವಂದುಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಹೀಗೇ ಆಗಬೇಕು ಮತ್ತು ನಾವು ಪಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಇಂತಹುದೇ ಫಲ ಸಿಗಬೇಕು  ಎಂದು ನಾವಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.  ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವ ಎಂದರೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆದರ  ಪ್ರತಿಫಲ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂಬ ಚಿಂತೆ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದೆ,  ಬಂದದ್ದನ್ನು ಬಂದ ಹಾಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಎಂದರ್ಥ. 

ನಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅಂಟದೇ ಇರುವುದರಿಂದ  ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಫಲ ದೊರೆತಾಗ ಆಗುವ ನೋವಿಂದ ನಾವು ಮುಕ್ತರಾಗಬಹುದು. ಹಾಗೆ ದುಃಖ ಅಥವಾ ನೋವಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಅಲ್ಲವೇ?  ಇದು ಅಂತರಂಗದ ಭಾವ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಕುಸ್ತಿ, ಯುದ್ಧ. ನಮಗೇನು ಬೇಕು,  ನಮಗಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು, ನಾವು ಏನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಚಾರಗಳ ಮಂಥನವಾದರೆ ಆಗ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ನಮಗೆ ಹಿತ ತರುವಂತಾದ್ದಾಗಿರುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ದೈವ ಕೃಪೆಯೂ ಸೇರಿದರೆ ನಮಗೆ ದ್ವಿಗುಣ ಲಾಭವಲ್ಲವೇ?

ದೈವ ಕೃಪೆ ಸದಾ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದು ' conditinal' ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮಗದು ಅರ್ಥವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತಭಾವವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೈವ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭಾವ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ(parralel)ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೋಭೀಷ್ಟೆಗಳು ಕೈಗೂಡುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ನಮಗೆ ಆನಂದವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ನಮಗೆ ದೈವ ಕೃಪೆಯಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ವಿರಕ್ತ ಭಾವ ಬಂದರೆ ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳ ಬುಗ್ಗೆಯ ಒರತೆ  ಕುಗ್ಗಿ, ಬಂದದ್ದನ್ನು ಬಂದಹಾಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬುದ್ಧಿ ನಮಗುಂಟಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ದೈವಕೃಪೆಯ ಸಮ್ಮಿಲನದಿಂದ ನಮಗೆ ಆನಂದವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ  ನಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿರಬೇಕು.  ಹಾಗೆ ಪಡೆದ ಆನಂದವೇ ನಿಜವಾದ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ನಿಜವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆ. 

ಅನುಭವ ತೈಲ

ಒಮ್ಮೆ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆತ್ತಿ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಜೀವನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೆಲಕಾಲ ಕಷ್ಟ ಮತ್ತೆ ನಿರಾಳ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇ ಇಲ್ಲದ ಸುನಾಯಾಸದ ಬದುಕು. ಕೆಲವರಿಗೆ ತೀರಾ ಏರಿಳಿತಗಳ ಬದುಕು. ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ ಅನುಭವ. ಸುಖದಲ್ಲಿರುವವರು ಎಂದಿಗೂ 'ನಮಗೇಕೆ ಸುಖ ಬಂದಿದೆ'  ಎಂದು ಕೇಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನ್ಯರ ಸುಖದೊಂದಿಗೆ ತುಲನೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 'ನಮಗೇಕೆ  ಇಂತಹ ಕಷ್ಟಗಳ ಸರಮಾಲೆ? ' ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವವಾಗುತ್ತದೆ. 

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಕಷ್ಟ ಅಥವಾ ಸುಖಗಳ ಅನುಭವಗಳು ಏಕಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಅದರ ಕಾರಣ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಈ ಬದುಕನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ದಾತನು, ಎಂದರೆ ಆ ಪರಮ ಪುರುಷ ನಮ್ಮನ್ನು ಜೀವನವೆಂಬ ಗಾಣದಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಳುಗಳಂತೆ ಅರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಿಗೂ ಈ ಅರೆತದಿಂದ ವಿನಾಯತಿ ಇಲ್ಲ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾರನ್ನೂ ಉಪೇಕ್ಷಿಸದೆ, ಅವರ ಅವರ ಕರ್ಮಾನುಸಾರ ಎಂತೆಂತಹ ಪೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೋ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟೇ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಅವನಾಡಿಸುವ ಜಗನ್ನಾಟಕದ ವಿಧಾನ.  

ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಂದು ಸಮರ್ಪಕವಾದ ವಿಧಾನ( system)ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸಕಲ ಚರಾಚರಗಳೂ ಅ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಥವಾ ಪದ್ದತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅನ್ಯ ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವೇಕವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ವಿಧಾತ. ಆದರೂ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಗಾಣದೊಳಗಿನ ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಳಿನಂತೆ  ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯ ಅರೆಯಲ್ಪಪಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ಅರೆತವೇ ಜೀವನಾನುಭವ. ಅಂತಹ ಅರೆತದಿಂದ ನಮಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಅರಿವೇ ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ತನ್ನ 'ಗಾಣ' ದಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯುವ ಎಣ್ಣೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೆಂದರೆ ಗಾಣಿಗ ತೆಗೆಯುವ ಎಣ್ಣೆ ಪರರ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂಬ ಗಾಣಿಗ ತೆಗೆಯುವ ಎಣ್ಣೆ, ಎಂದರೆ ಜೀವನಾನುಭವ,  ಜೀವಿಗಳ  ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆತ್ಮೋದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಪರಮಾತ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದವನು ಹಾಗಾಗಿ ಡಿ.ವಿ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಒಳ್ಳೆ ಲೆಕ್ಕಿಗ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.  ಏಕೆಂದರೆ  ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ಎಲ್ಲರ ಲೆಕ್ಕವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಯಾರನ್ನೂ ಮರೆಯುವ ಪ್ರಮೇಯವೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಲೇಖನಿಯೇ ವಿಧಿ. ಆ ವಿಧಿಯೆಂಬ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ತುಂಬುವುದೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬದುಕೆಂಬ ಗಾಣದಲ್ಲಿ ಅರೆದು ತೆಗೆದ "ಅರಿವೆಂಬ" ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು. ಈ ಎಣ್ಣೆ ಎಷ್ಟು ಸುಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಬರಹವೂ ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆದ ನಾವು ಆ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಕಲಿತು, ಅರಿವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಆದಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮುಂದಿನ ಬದುಕೂ ಸಹ 'ನಿರಾಳ' ವಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಸಂಸಾರದ ಅಂಟಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರಾಗಿ  ಈ ಬದುಕೆಂಬ ಗಾಣದಲ್ಲಿ ಅರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೂ,  ಆ ಅನುಭವಗಳು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಪಾಠವನ್ನು ಓದಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಬದುಕಿನ ಜಂಜಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ತೊಳಲಾಡುತ್ತೇವೆ.

ನಾವು ಏನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಆ ವಿಧಾತನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ ‘ಕಷ್ಟವೋ ಸುಖವೋ’  ಒಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ಆ 'ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ'  ನಮಗೆ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ನೋವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಇದು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆ. ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬದುಕನ್ನು  ನೋವಿಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ನಾವು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಬದುಕನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಹಾಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.  

ಅಂತರಂಗದ ಭಾವ

ಹೊಟ್ಟೆಯು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪರದಾಡುವಂತೆ, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಸಹ  ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯಗಳ ಭಾವನೆಯ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪರದಾಡುತ್ತದೆ. ಆಹಾರವು ಕೊರಳ ನಾಳದಿಂದ ಒಳಹೊಕ್ಕಂತೆ, ಭಾವಗಳಿಂದ ಉದ್ರೇಕಗೊಳ್ಳುವ  ಹೃದಯದ ಅಬ್ಬರವೂ ಸಹ ಕೊರಳ ನಾಳದಿಂದಲೇ ನಗು, ಕೋಪ, ಹೊಗಳಿಕೆ, ತೆಗಳಿಕೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಾಗಿ ಒಳ ಹೊಕ್ಕು, ಹೊರ ಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭಾವಗಳ ಶಮನದಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶಮನ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಶಮನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯೋಚಿಸಲೂ ಆಗದಷ್ಟು, ಅನಗತ್ಯ ವಿಷಯಗಳು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿವೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಹ ಧಾರಣೆಗೆ ಹೇಗೆ ಆಹಾರವು ಅಗತ್ಯವೋ,  ಹಾಗೆಯೇ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳೆಂಬ ಆಹಾರ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಅವರವರ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಲ್ಲರ ಭಾವನೆಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಇದೆಯೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಸಾವಿರ-ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು ಭಾವ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಉಂಟು. ಹೇಗೆ ಎಷ್ಟೋಬಾರಿ ನಾವು ನಮಗೆ ಜೀರ್ಣವಾಗದ, ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿತವಲ್ಲದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪರದಾಡುತ್ತೇವಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿಗಳಿಗೆ ಹಿತವಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಹಾನಿಯುಂಟುಮಾಡುವ ವಿಚಾರಗಳು ಭಾವನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗುತ್ತದೆ, ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತದೆ, ತನ್ನ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿ,  ಸ್ಥಾಯೀಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಆಗಾಗ ಮೇಲೆದ್ದು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಒಂದು ತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಭಾವ ಪ್ರವಾಹ.  ಇದಕ್ಕೆ ಅಣೆಕಟ್ಟ ಕಟ್ಟುವುದು ಅತೀ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ ಕೆಲಸ.  

ನಮ್ಮ ನಗು, ಆನಂದ, ಸಂತೋಷ, ಕೋಪ, ದ್ವೇಷ, ದುಗುಡ, ದುಮ್ಮಾನ, ಅಸೂಯೆಗಳಂತಾ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಕೊರಳಿಂದ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇಳಿದು, ನಮ್ಮ ಕೊರಳೊಳಗಿಂದಲೇ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವ ಭಾವಗಳೇ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುವ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ತದನುಗುಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಚಾರಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸದಾಕಾಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ. 

ಆದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ನಾವು ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳ ಮಹಾಪೂರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಕಾರಣರು? ಎಂದು. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಹೊರಗಿನ ಅಂಶಗಳಿಗಿಂತ,  ನಾವೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣರೆಂದು ನಮಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಭಾವಗಳೇ ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಾವಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ದ್ವಂದ್ವ, ನೋವು, ಸಂಕಟದ ಭಾವನೆಗಳ ತಿಕ್ಕಾಟವೆಲ್ಲವೂ ನಿಂತು ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿಗಳು ಶಾಂತವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ನಾವೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಹಲವಾರು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೂ ಗಮ್ಯ ಸೇರುವುದು ಸಾಧ್ಯ.   

ನಾವು ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಶಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕಾದರೆ ಈ ರೀತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಸ ಗುಡಿಸಿದಂತೆ ಮನದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಳಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಗ ನಾವು ಶಾಂತರಾಗಬಹುದು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವಿರುವಾಗ ಅದರಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ಆ ರೀತಿಯ ಮನಃಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾದರೆ ಅದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ.

ಸಾರಂಗss ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲಿ

ಸಾರಂಗss ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲಿ
ಕಣ್ಣುಗಳು ತಡಕಾಡಿವೆ
ನಿನ್ನ ಮಧುರ ಮಿಲನವಿಲ್ಲದೇsss
ದಿನರಾತ್ರಿಕಳೆಯದಾಗಿದೆ 'ಸಾರಂಗss '

ಆ ಮಾಮರsದುಯ್ಯಾಲೇ ಆ ಅರಳಿಯ ನೆರಳು
ಮುಸುಕಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಮನಿದ್ದಾಗಾ ಮದರಂಗಿ ಕಾಲಲಿತ್ತಾಗ
ಓsss ಇಂದು ಮುರಿದು ಬಿsದ್ದಿದೇss
ಕನಸಿನಾ ಮನೆಯೂ ' ಸಾರಂಗss '

ಸಂಗದಿ ಕಳೆದಾ ಘಳಿಗೆಗಳೂ
ಸರಿದಿಹವಿಂದು ಕ್ಷಣದಂತೆ
ಶೋಕವ ಸುರಿಸಿದ ಕಂಗಳೂ
ನಿಂದಿವೆ ಇಂದಾರಿದಂತೆ
ಕಷ್ಟವನಿತ್ತು ಸುಖವೊಯ್ದವೋsss
ಚಂಚಲ ನಯನಗಳು ' ಸಾರಂಗss '

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂss  ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂ ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ ।। ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸೂ||

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಮನವೂ ಒಂದಾಗಲೇಬೇಕಿತ್ತೂss
ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲೀsss  ಹೂವು ಅರಳುವಂತೆ ,
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಮನವೂ ಒಂದಾಗಲೇಬೇಕಿತ್ತೂ
ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲೀ ಹೂವು ಅರಳುವಂತೆ,
ಓ! ನನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತೀ


ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂ ಸಖೀ ನಾ ಜತೆಗಿರುವೆ
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂss ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ ।। ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸೂ||


ನಿನ್ನ ಶೋಕವಿssನ್ನು ನನದು ನನ್ನ ಸುಖವಿನ್ನು ನಿನದು
ಕಣ್ಗರೆಡು ನಿನ್ನಾssss ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರೆನಗೆ
ನಿನ್ನ ಶೋಕವಿssನ್ನು ನನದು ನನ್ನ ಸುಖವಿನ್ನು ನಿನದು
ಕಣ್ಗರೆಡು ನಿನ್ನಾssss ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರೆನಗೆಓ! ನನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತೀ

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂss  ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂ ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ ।। ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸೂ||

ಲಕ್ಷ ತಡೆಯೊಡ್ಡsಲಿ ಲೋಕ, ಅನುಬಂಧಕಂತ್ಯವಿಲ್ಲ   
ಬೆರೆತ ಕೈಗಳನೆಂದೂssss  ತೊರೆಯೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ
ಲಕ್ಷ ತಡೆಯೊಡ್ಡsಲಿ ಲೋಕ, ಅನುಬಂಧಕಂತ್ಯವಿಲ್ಲ
ಬೆರೆತ ಕೈಗಳನೆಂದೂssss  ತೊರೆಯೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ
ಓ! ನನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತೀ

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂ ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ
ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಇಂದು ಒಂದಾಗಿದೇ
ನೀನೆಲ್ಲಿ ಕರೆದರೂ ಸಖೀ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ ।। ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಕನಸೂ|| 

ಮೂರು ' E E E ' ಗಳ ಮಹತ್ವ

ಮೂರು ' E E E ' ಗಳ ಮಹತ್ವ

ಮೂರು E ಗಳು ಯಾವುವೆಂದರೆ: Entry ಎಂದರೆ ಜನನ, Existance, ಎಂದರೆ ಜೀವನ ಮತ್ತು Exit, ಎಂದರೆ ನಿರ್ಗಮನ. ಇವುಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ವಿಚಾರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ entry ಎಂದರೆ ಬರುವ, ಜಗತ್ತಿನ ಸಕಲರ ಜನನವೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ತಾಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮೊಳೆತು ನವಮಾಸ ಬೆಳೆದು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಬೀಳುವುದು. ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಅನ್ಯ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಕೀಟ, ಜಂತು ಮುಂತಾದವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಹ ಅವರವರ ತಾಯ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ಜನಿಸುವುದು. ಆದರೆ ಅವುಗಳ 'ಗರ್ಭವಾಸ' ಅಥವಾ 'ತತ್ತಿವಾಸ'ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಬಹುದು. ನಾವು ಮಾನವರನ್ನೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿಯಾಗಲೀ ಯಾವುದೇ ಬಣ್ಣ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಕುಲ, ಮತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದವರಾಗಲೀ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ, ನಿಯಾಮಕ ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ. ಹೀಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು 'ಜನ' ಎಂದು ಕರೆದರು. ಹಾಗೆ ಜನಿಸಿದವರ ಬಣ್ಣ, ಆಕಾರ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಆಹಾರ ಪದ್ದತಿಗಳು ಆಯಾಯ ದೇಶಕಾಲಾನುಸಾರವಾಗಿ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನವಾದರೂ ಅವರೆಲ್ಲರ ಜನನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾಗಿ Entry ಎಂದರೆ ಜನನವು ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ.

ಹುಟ್ಟಿದ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಹುಟ್ಟುವುದು ಒಂದೇ ರೀತಿ. ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿನ ಬೇಧದ ಹೊರತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎರಡು ಕಾಲು, ಎರಡು ಕೈ, ಪಾದಗಳು, ರುಂಡ ಮುಂಡಗಳು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮೂಗು ಬಾಯಿ ತಲೆ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಬಣ್ಣ ಆಕಾರ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರ Entry ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಎಂದರೆ, Existance ನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಬಾಳು ಬಹಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆಯಾದರೂ ಮೂಲ ಕೆಲಸಗಳು ಎಂದರೆ basic activity ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿದ್ರಾಹಾರ ಮೈಥುನ ಎಂಬ ಮೂರು ಮೂಲಭೂತ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗು ರಾತ್ರಿಗಳು, ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖರಾಗುವುದು ರಾತ್ರಿಯ ನಿಶೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವುದೂ ಸಹ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಏನಾದರೊಂದು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿಯೇ ಜೀವನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ ರೀತಿ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ ಹುಟ್ಟಿದಾರಭ್ಯ ಮರಣದ ತನಕ ಎಲ್ಲರೂ ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಾದರೂ, ಮಾನವರ ಬದುಕಿನ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾದ ಕ್ರಮ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರ Existance ನ ಮೂಲ ರೂಪರೇಷೆಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯು ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯದಾಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಳಕ ನೀಡುವುದು ಒಂದೇ ಸೂರ್ಯ, ಎಲ್ಲರೂ ಉಸಿರಾಡುವುದು ಒಂದೇ ಗಾಳಿಯನ್ನು, ಕುಡಿಯುವುದು ಆ ಒಂದೇ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು. ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಬೆಂಕಿ ಸುಡುತ್ತದೆ, ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾದ ಪಂಚಭೂತಗಳು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಾಗ ಜನರ ಜೀವನವೂ ಅವುಗಳೇ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಭರವಾಗಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲರ ಜೀವನವೂ, ಎಂದರೆ existance ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನಾವು Exit, ಎಂದರೆ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ನೋಡುವ. Entry ಮಾಡಿದ ಪ್ರತೀ ಪ್ರಾಣಿಗೂ Exit ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ. ಬರುವಾಗಲೇ ticket ಮತ್ತು VISA ಎರಡೂ ಹಿಡಿದೇ ಬಂದಿರುತ್ತೇವೆ. ನಿರ್ಗಮಿಸುವ ದಿನಾಂಕ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾವು ಒಂದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಹಲವಾರು ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆ ಸಾಧನಗಳಿರುತ್ತವೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಉದಾ: ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಸ್ಸು ಇದೆ, ಟ್ರೈನುಂಟು, ಕಾರಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಹುದು ಹೀಗೆಯೇ ಯಾರಿಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಯಾವುದು ಅನುಕೂಲವೋ ಅದರೊಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಲೂ ಸಹ ಹಲವಾರು ರೀತಿಗಳುಂಟು. ಸಾಧಾರಣ ಸಾವು, ಆತ್ಮಹತೆ, ಹತ್ಯೆ, ಅಫಘಾತದಲ್ಲಿ ಮರಣ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣ, ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ನಿರ್ಗಮನದಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ವಿನಾಯಿತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ತೊಲಗಲೇ ಬೇಕು. ಹಾಗೆ ತೊಲಗಿದ ಮೇಲೆ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೂಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಸುಡುತ್ತಾರೆ. (ಫಾರಸಿಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ) ಅಲ್ಲಿಗೆ ಈ ದೇಹದ ಕಥೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಗತಿಯೂ ಇಷ್ಟೇ. ಯಾರೂ ಇದರಿಂದ ಭಿನ್ನರಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಚಾರೆ ನಮ್ಮ Entry ಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ Choice, ಎಂದರೆ ಆಯ್ಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ' ನಾನು ಇಂತಹವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಬೇಕು, ಗಂಡು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು, ಇಂತಹುದೇ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು' ಎನ್ನುವ ಆಯ್ಕೆಗೆ ನಮಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?

ನಮ್ಮ Exit ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ choice ಎಂದರೆ ಆಯ್ಕೆ ಹೊಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ' ನಾನಿಷ್ಟು ದಿವಸ ಬದುಕಿರಬೇಕು, ಇಂತಹ ದಿನವೇ ಸಾಯಬೇಕು, ಹೀಗೇ ಸಾಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೇನಾದರೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಯಾರೂ Exit ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲೇ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?

ನಮ್ಮ Existance ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೀಗೇ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವವರೇ ಎಲ್ಲರೂ. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹಾಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಬದುಕು ಹೇಗೆ ಹೇಗೆ ಕೊಂಡುಹೋದರೆ ಹಾಗೆ ಹೋಗುವುದೇ existance. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ನಮಗೆ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರೆಲ್ಲರ ಬದುಕೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರ Entry, Existance ಮತ್ತು Exit ಗಳು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಾಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಈ ಭೇದಗಳೇಕೆ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಉತ್ತರವೆಂದರೆ ' ಅಹಂಕಾರಂ ' ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಸಾಧಾರಣ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ 'ಅಹಂಕಾರವೇ' ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ. ಆದರೂ ' ನನಗೆ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲ ' ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವವರೇ ಎಲ್ಲರೂ. ಈ ಅಹಂಕಾರ, ಮಮಕಾರಗಳೇ ಅಲ್ಲವೇ ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಭೇಧಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ತೊಂದರೆ ತಾಪತ್ರಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು.

ಮಾನ್ಯ ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ 'ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ' ದಲ್ಲಿ:

ಒಂದೆ ಗಗನವ ಕಾಣುತೊಂದೆ ನೆಲವನು ತುಳಿಯು I
ತೊಂದೆ ಧಾನ್ಯವನುಣ್ಣುತೊಂದೆ ನೀರ್ಗುಡಿದು II
ಒಂದೆ ಗಾಳಿಯನುಸಿರ್ವ ನರಜಾತಿಯೊಳಗೆಂತು I
ಬಂದುದೀ ವೈಷಮ್ಯ? - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ

ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರ ನಡುವೆ ಇರುವ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರುಗುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸಮನಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ವಿಷಮವಾಗಿ ಕಾಣದೆ ಸಮನಾಗಿ ಕಾಣುವ ಕ್ಷಮತೆಯೇ ವಿದ್ಯೆ. ಅಂತಹ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪಡೆದರೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಸಕಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ತಾಣವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ದಿನಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಂದು ಬರುವುದೋ !!!!!!!!!!!!!

ರವಿ ತಿರುಮಲೈ

19.09.2017

ಯಾರಿಹರಿಲ್ಲಿ, ಈ ಜಗದೊಳಗೆ

ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಗುರುದತ್ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ನಟಿಸಿದ ' ಪ್ಯಾಸಾ' ಎನ್ನುವ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರ ಬಂದದ್ದು ೧೯೫೭ ರಲ್ಲಿ. ಅದರೊಳಗಿನ ಒಂದು ವಿಷಾದಭರಿತ ಹಾಡು ' जाने  ओ कैसे लोगे थे जिनके  प्यार को प्यारा मिला , हमने तो जबा कलियाँ मांगी कांटोंका हार मिला ' . ಆ ಹಾಡಿನ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ಮೂಲ ಗೀತೆಯ  ರಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದರ ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣವನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ, ಕೇಳಿ, ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ ನಿಮಗೂ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಸಂತೋಷ.

ಯಾರಿಹರಿಲ್ಲಿ, ಈ ಜಗದೊಳಗೆ
ಪ್ರೇಮಕೆ  ಪ್ರೇಮವ ಪಡೆದವರು
ಹೂವನು ಬಯಸಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾರವ
ಧರಿಸಿಹೆವು ನಾವಿಲ್ಲಿ         'ಯಾರಿಹರಿಲ್ಲಿ,

ಸಂತಸ ಬಯಸಿ ಹುಡುಕಲು, ನಮಗೆ
ದೊರೆಯಿತು ಗೋಳಿನ ಬುತ್ತಿ  ,
ಮನವ ತಣಿಸುವ ಗೀತೆಯ ಬಯಸೆ
ದೊರೆಯಿತು ಕೇವಲ ನಿಟ್ಟುಸಿರು
ಹೃದಯ ಭಾರವ ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುವ
ದುಃಖವೆ  ದಕ್ಕಿತು  ನಮಗೆ

ಹೂವನು ಬಯಸಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾರವ
ಧರಿಸಿಹೆವು ನಾವಿಲ್ಲಿ     ।। ಯಾರಿಹರಿಲ್ಲಿ, ।।

ತೊರೆದು ಹೋದರೆಲ್ಲಾ
ತೊರೆದು ಹೋದರೆಲ್ಲಾ

ತೊರೆದು ಹೋದರು ಎಲ್ಲಾ ಸಖರು
ಗಳಿಗೆಯರಡರ ಸಂಗವನಿತ್ತು
ಹುಚ್ಚರ ಸಂಗವ ಮಾಡಲು
ಯಾರಿಗೆ ಸಮಯವಿಹುದು ಹೇಳಿ.

ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ನೆರಳೂ ಸಹಿತ
ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿತಲ್ಲಾ

ಹೂವನು ಬಯಸಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾರವ
ಧರಿಸಿಹೆವು ನಾವಿಲ್ಲಿ     ।। ಯಾರಿಹರಿಲ್ಲಿ, ।।

ಇದಕೇ  ಬಾಳು ಎಂದರೆ ನಾವು
ಹೀಗೇ ಬದುಕುವೆವು
ಬೇಸರಿಸದೆ ನಾವು
ತುಟಿಯನು  ಹೊಲೆದು
ಕಣ್ಣೀರ್  ಕುಡಿಯುವೆವು

ದುಃಖಕೆ ಏಕೆ  ಹೆದರುವುದಿಂದು
ಸಾವಿರಸಲ ದೊರೆಕಿಹುದು

ಹೂವನು ಬಯಸಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾರವ
ಧರಿಸಿಹೆವು ನಾವಿಲ್ಲಿ     ।। ಯಾರಿಹರಿಲ್ಲಿ, ।।

https://soundcloud.com/tirumalai-ravi/yaariharilli-ee-jagadolage